Bilqi Forum  

Geri git   Bilqi Forum > > >

ÖDEVLERİNİZİ BULMAKTA ZORLANIYOMUSUNUZ!

SORUN ANINDA CEVAPLIYALIM.

TÜM SORULARINIZA ANINDA CEVAP VERİLECEKTİR !

Sitemize Üye Olmadan Konulara Cevap Yazabilir Ayrıca Soru Cevap Bölümüne Konu Açabilirsiniz !

Yeni Konu aç Cevapla
 
Seçenekler Stil
Alt 03-14-2008, 16:31   #1
LeGoLaS
 
LeGoLaS - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 6.606
Tecrübe Puanı: 937
LeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond reputeLeGoLaS has a reputation beyond repute
Standart Gözüyaşlı Bir Babanın Günlüğünden

İnsanoğlu varolduğu günden beri acılar ve sevinçler içinde yaşamıştır. Bazen bunlardan biri ağır basmış, bazen diğeri; bazen biri uzun sürmüş, bazen de diğeri. Tabiî ki bunların dengelendiği zamanlar da olmuş. Tıpta ağrı eşiği diye bir ifade vardır; vücuda uygulanan herhangi bir fizik güce veya değişik hastalıklarda içeriden olan uyarılara karşı, ağrının hissedilmesi ve şiddetinin algılanması kişiden kişiye değişkenlik gösterir. Sözgelimi, aynı uyarıyı birisi hiç hissetmezken, diğeri ağrıya dayanamadığını söyleyebilir.
Organizmada cereyan eden bu hâdiselerin izdüşümlerini içtimaî hayatta da görürüz. Organizmaya dıştan ve içten tesir eden uyarılara nasıl ki kişiler farklı reaksiyon veriyorlar, aynen bunun gibi, içtimaî hayatı etkileyen hâdiselere de kişilerin ve pek tabiî cemiyetlerin reaksiyonları farklı farklı olmaktadır. Bu da insanın ve içinde bulunduğu toplumun eğitim şekli ve seviyesi, gelenekleri, tarihi ve yaşadığı hâdiselerle ilgili bir dizi faktöre bağlıdır.

Bu bir dizi faktörlerden birisi de mesuliyet duygusudur. Bu duygunun kendisi de çok değişken sebeplere bağlı olarak şekillenir ve zamana, şartlara, kişilere göre farklı şekillerde tezahür eder. İşte benim sözünü etmek istediğim baba da bu kişilerden birisi. Ona ayrılan zaman dilimi günümüz olmuş, şartlar da içinde yaşadığımız şartlar. Yani sanki günümüzün bu sahnesinde, bu dekor içinde, bu müzik eşliğinde elindeki mevcut imkân, malzeme ve insanlarla bir oyun oyna ki biz senin ağrı eşiklerini, sosyal reaksiyonlarını görelim, denmiş gibi.

Bu gözüyaşlı babanın günlüğü gerçek bir günlük. Sidney'de yapılan olimpiyatlar dolayısıyla, o diyarlara bir oğlunu gönderen bir babanın, aynı günde diğer aile fertleriyle yaşadığı ve benim de şahit olduğum enteresan hâdiseleri ihtiva eden bir günlük. Kucağında küçük çocukları ve eşiyle Avustralya yolculuğu için veda etmeye gelen oğlunu sabah sessiz gözyaşları içinde uğurladı. Ben de çok hislendim, o kadar hislendim ki; "Allah kavuştursun!" cümlesini söyleme takatini bile kendimde bulamadım. Kendi kendime, hani bir deyim vardır, dedim; "yola bakmak yere bakmaktan iyidir", çocuğunu kaybetmiyor ya yine gelir dedim. Aradan bir saat geçti geçmedi, bu sefer babanın bildiği, benim bilmediğim ayrı bir şey öğrendim. Meğer daha önce Kırgızistan'a giden bir oğlu da, iki gün önce orada bir trafik kazası geçirmiş, onun da öğle namazından sonra cenazesi kaldırılacakmış. Ben yine dondum kaldım, artık diyecek hiçbir şeyim kalmadı, olayları ve gözüyaşlı babayı takibe başladım. Belli ki baba, bu ölüm haberini önceden aldığı için ağlamaktan göz pınarları kurumuş, zira gözleri kan çanağına dönmüş; ama bunlar gayet tabiî şeylermiş gibi dışarıya sezdirmiyor.

Her hâdiseden etkilenme eşiğinin çok düşük olduğunu bildiğim için, bu sefer dışarıya, değil aynı şiddette, çok azını bile yansıtmadığını gözlemliyorum. Demek ki, diyorum, kendi kendime, 'insanlara ve toplumlara faydalı olsunlar, gelecekte hoş bir sada bıraksınlar, benden bir parça olmalarına ve yanımdan hiç ayrılmamalarını içimden geçirmeme rağmen, gitsinler insanlığa hizmet etsinler, bu uğurda kader ne yazdıysa ben ona razıyım, gerekirse bağrıma taş basarım' diyor, olmalı diye düşünüyorum. Çünkü böyle düşündüğünü çok iyi biliyorum. Öğle namazından sonra eş ve dostlarla cenaze namazını kılıyoruz ve herkesin eşiğin en yüksek noktasına kadar duygulandığı kalabalık bu insan seliyle, babanın bu güzel ve şanslı çocuğunu ebedî istirahatgahına bırakıp geliyoruz.

Bu duygulu hava içinde arabamıza binince arkadaşlardan biri kalp atışlarımı yeniden hızlandıran bir şey söylüyor ve ben kendi kendime olamaz böyle bir şey, bir insanın kalbi bu iniş çıkışlara dayanamaz diyorum. Meğer babanın üçüncü oğlunun iki saat sonra düğün merasimi varmış. Sanki yukarıda söylediğimiz şeylerin ispatını yaşıyoruz bir sahnede. Acılar, kederler, sevinçler.. hepsi birarada. İnsanlık uğruna feda edilmeler de eklenince, aynı günde bütün bu hâdiseler, mukavemet için, hakikaten ciddi bir sinir sistemi, sağlam bir psikosomatik uyum, eşya ve hâdiseleri geniş bir perspektifle görebilme kabiliyeti gerektirir.

Kafamda bu fikirler oluşunca, içimden Allah bu babayı nazardan saklasın ve buna güç versin, diye dua ediyorum.

Düğün merasiminde de bulunduktan sonra, aynı gece, bir teselli olsun diye yanına uğradım gözüyaşlı babanın. O yine her zamanki hâliyle, bu farklı ve insana med-cezirler yaşatan, her an insanın kalbini durdurabilecek hâdiseler karşısında, âdeta zorlu bir imtihandan geçmiş, ama kendinden emin talebe görünümündeydi. Böyle bir insana ben ne diyebilirdim ki. Ben de bir şey söylemedim zaten. Biraz sonra dördüncü oğlu mahcup bir şekilde kapıdan girdi, sessizce bir köşeye oturdu. Herkes sessizlik okyanusunda gibiydi. Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Oğlu, utanarak babasının yanına sokuldu. Kısık, fakat bizim duyabileceğimiz bir sesle, babasına bir erkek çocuğunun doğduğunu ve adını ne koyması gerektiğini sordu. O anda bende herhalde geriye kalmış son adrenalin damlacıkları da deşarj oldu. İnsan dedim, demek ki ne kadar tahammüllü, ne kadar elâstik olabiliyor. Gözüyaşlı baba ona da bir isim vererek bitmeyen bu günlüğe devam etti. Ben müsaade isteyip yanından ayrıldım. Ama o, o gün, arta kalan zaman diliminde, kimbilir günlüğüne daha neler kaydetti.

Bu notlar, benim Sidney Olimpiyatları dolayısıyla hatırladığım günlüktendi. Ama bu baba, günlüğüne, bundan önce ve bundan sonra kimbilir daha nice notlar kaydetmekle meşguldü?!


Prof.Dr. Fatih KARAHİSARLI
__________________
LeGoLaS isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Bookmarks


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
Sizin Konu Yanıtlama Yetkiniz var
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz

Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Bir babanın oğluna mektubu:.(Hayata dair)Dedikodulu Ruhlar. LeGoLaS Deneme, Hikaye 1 07-19-2008 14:18
Ana-babanın Vazîfesi Yaso Dini Hikayeler 0 06-14-2008 17:42
Alkolik babanın sperm hasarı çocuğa geçiyor LeGoLaS Dünyadan Haberler 0 02-20-2008 01:40


Şu Anki Saat: 23:49


İçerik sağlayıcı paylaşım sitelerinden biri olan Bilqi.com Forum Adresimizde T.C.K 20.ci Madde ve 5651 Sayılı Kanun'un 4.cü maddesinin (2).ci fıkrasına göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur. bilqi.com hakkında yapılacak tüm hukuksal Şikayetler doganinternet@hotmail.com ve streetken27@gmail.com dan iletişime geçilmesi halinde ilgili kanunlar ve yönetmelikler çerçevesinde en geç 1 (Bir) Hafta içerisinde bilqi.com yönetimi olarak tarafımızdan gereken işlemler yapılacak ve size dönüş yapacaktır.
Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimisation provided by DragonByte SEO v2.0.36 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2017 DragonByte Technologies Ltd.

Android Rom

Android Oyunlar

Android samsung htc

Samsung Htc

Nokia Windows